Tagi

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Poniżej opiszę przykładowy, całodzienny spacer po Londynie.
Zdjęcia pochodzą z czerwca 2017 roku.

Proponuję wysiąść na stacji metra Westminster. Wychodząc z metra można od razu stanąć naprzeciwko Big Bena – to 96-metrowa wieża zegarowa mieszczącą się w północnej części Pałacu Westminsterskiego. Mieści się w niej pięć dzwonów, a największy z nich o nazwie Big Ben waży 13,76 ton. Tarcze zegara mają 7-metrową średnicę. Zegar słynie z dokładności odmierzania czasu – tak precyzyjną regulację umożliwiają stare jednopensówki umieszczone w wahadle.

Następnie należy skręcić w lewo na most Westminster Bridge. To właśnie na tym moście można zrobić zdjęcia z pięknym widokiem na Westminster Palace, Big Ben czy London Eye.

Pałac Westminsterski jest siedzibą obu izb parlamentu: Izby Lordów i Izby Gmin. Budynek zniszczony w czasie wojny, został odbudowany i obecnie znajduje się w nim prawie 1200 sal, 100 klatek schodowych i trzy kilometry korytarzy. Turyści mogą obejrzeć debaty, wysłuchać przesłuchań parlamentarnych oraz zwiedzić gmach w towarzystwie przewodnika. Tak jak napisałam w poprzednim poście najlepiej kupić bilet przez internet. Jest informacja, że można kupić go również obok Big Bena – byłam tam z samego rana i bilety były już wykupione.

http://www.parliament.uk/visiting/


Idąc mostem zobaczyłam tłum ludzi robiących zdjęcie z tym sympatycznym osobnikiem:)

Następnie za mostem należy skręcić w lewo i udać się do London Eye, czyli koła widokowego.

Idąc do tego koła spotkałam pana, który proponował zniżkowe bilety do
Fish & Chips – miejsce to mija się idąc do diabelskiego młyna.

Wstąpiłam tam na rybę.

Obok jest McDonald’s. Rozstawiono również stoisko z pierogami i tych spróbowałam – były dobre.

Idąc dalej do London Eye spotyka się kilka miejsc z atrakcjami, m.in. Shrek’s Adventure.

https://www.shreksadventure.com/london/

Z tego miejsca jest taki widok na Big Ben i Westminster Bridge.

Naprzeciwko koła mieści się punkt sprzedaży biletów. Można tutaj kupić bilety w różnych pakietach.

A to już London Eye. Uroczystego otwarcia dokonał premier Tony Blair
31 grudnia 1999 roku, jednak ze względu na problemy techniczne koło nie pracowało do marca 2000 roku. Koło ma wysokość 135 metrów, a 32 szklane i klimatyzowane kabiny wykonują pełne okrążenie w 30 minut. Niewielka prędkość pozwala na zabieranie i wysadzenie pasażerów bez zatrzymywania koła. Kolejka po bilety zawsze jest dość duża, ale wszystko idzie sprawnie i szybko. Obecnie sponsorem koła widokowego jest Coca-Cola.

https://www.londoneye.com/

Po zakupieniu biletów proponuję odwiedzić salę z pokazem 4D – jest obok kas.

Przed kołem również jest kolejka, ale idzie bardzo szybko.

Zawsze przed wejściem jest sprawdzana kabina. Na środku kabiny znajduje się jedna ławeczka.

Oto widoki jakie można zobaczyć z kabiny – sami oceńcie czy warto przejechać się tym kołem. Ja byłam już na nim kilka razy.

Po London Eye można udać się (wracając Westminster Bridge) do Opactwa Westminsterskiego (Westminster Abbey). Niestety ja już trafiłam na mszę i nie wchodziłam do środka.
Średniowieczne opactwo zbudowano i konsekrowano w 1065 roku, a następnie przebudowano w XIII wieku. To najważniejsza, obok katedry w Canterbury i katedry św. Pawła w londyńskim City świątynia anglikańska. To w tym miejscu odbywają się koronacje i pochówki królów oraz osób zasłużonych.

W oddali wdać Big Ben.

Obok jest wejście do Dean’s Yard and Westminster School.

Przechodząc od głównego wejścia opactwa na lewo widać już Big Bena w całej okazałości.

Następnie proponuję 15 minutowy spacer do Trafalgar Square – centralnego placu miasta. Należy iść ulicą Parliament Street. Na tej ulicy pod numerem 48 mieści się poniższy pub – The Red Lion. Można tam wstąpić na piwo i krótki odpoczynek. The Red Lion stoi na miejscu średniowiecznej tawerny, znanej w 1434 roku jako Hopping Hall. Był jej częstym gościem również młody Charles Dickens. Miejsce to położone pomiędzy 10 Downing Street, a Parlamentem jest prawdopodobnie najlepszym pubem w mieście dla miłośników historii politycznej. Można tutaj również spotkać polityków angielskich.

http://www.redlionwestminster.co.uk/

Idąc dalej ulicą Parliament Street, która potem zmienia się w Whitehall mija się pomniki m.in. The Glorious Dead i Earl Haig.

Już z daleka widać Kolumnę Nelsona.

Nazwę Trafalgar Square nadano dla tego placu w 1841 roku dla uczczenia zwycięstwa Nelsona nad flotą Napoleona w bitwie pod Trafalgarem w 1805 roku. Na środku placu wznosi się 46-metrowa kolumna zwieńczona 5,5 metrowym posągiem Nelsona. Admirał Horatio Nelson poległ w morskiej bitwie pod Trafalgarem w 1805 roku.

Na dole kolumny znajdują się cztery posągi lwów – bardzo często turyści wspinają się na nie aby zrobić sobie z nimi zdjęcia. Do wykonania figur lwów użyto metalu z przetopionych armat francuskich.

Po obu stronach kolumny znajdują się fontanny. W narożnikach są też cztery cokoły z różnymi posągami. Na jednym z nich jest też kciuk.

Idąc po schodach do góry dochodzi się do National Gallery. Warto tutaj zajrzeć i zobaczyć wspaniałą kolekcję ponad 2300 obrazów z lat 1250-1900, w tym zbiór sławnych impresjonistów, m.in. Słoneczniki namalowane przez
Vincenta van Gogha.

Zawsze coś się dzieje na Trafalgar Square – przy mnie dziecko z publiczności wykonywało różne zadania.

Warto też przejechać się starym autobusem na przykład linii 15 – ma przystanek blisko placu.

https://tfl.gov.uk/bus/route/15/

Z Trafalgar Square proponuję udać się, przechodząc pod Admiralty Arch (Łuk Admiralicji z 1912 roku), na piękną i reprezentacyjną aleję The Mall, na której końcu znajduje się Buckingham Palace. Aleja pokryta jest różowym asfaltem.

Po lewej stronie alei rozciąga się St. James’s Park. Powstał on na zlecenie
Henryka VIII, który polecił osuszenie bagien. Bardzo lubię ten park. Warto usiąść tutaj na piknik i chwilę odpocząć.

Stąd też jest widok na London Eye.

Drogowskazy bardzo dobrze pokazują drogę.

Przed Buckingham Palace znajdują się przepiękne trawniki.

Pierwotnie była to wiejska rezydencja księcia Buckingham – stąd pochodzi nazwa. Pałac był wielokrotnie przebudowywany i obecny kształt osiągnął dopiero w 1914 roku. W pałacu jest 775 pokoi, z czego 52 to sypialnie królewskie i gościnne, a 188 to pomieszczenia dla służby. Znajduje się tutaj również 78 łazienek. Pokoje reprezentacyjne można zwiedzać latem, gdy królowa przenosi się do Zamku Balmoral w Szkocji.  Najlepiej sprawdzić terminy na poniższej stronie internetowej.

https://www.royalcollection.org.uk/visit/the-state-rooms-buckingham-palace



Przed Buckingham Palace znajduje się pomnik Królowej Wiktorii (Queen Victioria Memorial). Podstawę pomnika zbudowano z 2300 ton białego marmuru.

Zobaczyłam również wieczorną zmianę warty, jednak polecam obejrzeć tę o godzinie 11:00.
Pod poniższym linkiem znajdują się o niej dokładne informacje. Polecam zapoznać się z informacjami przed przyjazdem do Londynu, aby dobrze zaplanować dzień i zobaczyć tę zmianę warty.

http://www.changing-the-guard.com/

https://www.youtube.com/watch?v=_Z-zK8Klas0

Reklamy