Tagi

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

City of London w przybliżeniu zajmuje angielską milę kwadratową. To tutaj skupia się działalność handlowo-bankowo-ubezpieczeniowa Wielkiej Brytanii. Gildie Kupieckie wybierają co roku pod koniec września ze swojego grona Lorda Mayora i to on sprawuje nadzór nad City. Przejęciu urzędu przez nowego burmistrza towarzyszy coroczna parada ulicami City. Suwerenność City była i jest podstawą jego rozwoju.
Widok na City of London poniżej.

Można wysiąść na stacji metra St Paul’s i obejrzeć katedrę św. Pawła
(St Paul’s Cathedral). To jeden z najbardziej znanych kościołów anglikańskich w Wielkiej Brytanii. Jego budowę ukończono w 1710 roku. Znajduje się w samym sercu londyńskiej dzielnicy City of London i formalnie pełni funkcję głównej świątyni tej dzielnicy.

Gdy wysiądzie się na stacji Bank Station wtedy jest się najbliżej Royal Exchange – najstarszego i najbardziej prestiżowego centrum handlowego Londynu. Zostało założone przez Sir Thomas Gresham w 1565 roku jako centrum handlu dla ówczesnych mieszkańców Londynu. Budynek w kształcie trapezu, który dzisiaj można zobaczyć to trzecia odsłona tej budowli, ponieważ dwie pierwsze zostały zniszczone podczas dwóch pożarów Londynu w 1666 oraz 1838 roku. Otwarcie nowej budowli nastąpiło w latach 40. XIX wieku.
Obok, po lewej stronie znajduje się Bank of England i Muzeum Banku Anglii (Bank of England Museum), w którym pokazano historię Banku Anglii oraz sławnych osób z nim związanych. Można tutaj zobaczyć również monety, zabezpieczenia banknotów czy potrzymać sztabkę złota.

http://www.theroyalexchange.co.uk/

https://www.bankofengland.co.uk/museum

Potem można przejść się do The Monument (przy stacji metra Monument), który upamiętnia wielki pożar Londynu, który wybuchł w 1666 roku w piekarni przy Pudding Lane. Ta 61-metrowa karbowana dorycka kolumna z kamienia portlandzkiego została zwieńczona złotą kulą. Zbudowano ją w latach 1671-1677. Zaprojektowano ją w taki sposób, aby pełniła również rolę przyrządu naukowego – jej trzon może być używany jako teleskop zenitalny. Można wejść na platformę widokową (48,7 m nad ziemią) i z góry zobaczyć panoramę miasta. Jednak, aby tam się dostać trzeba wejść po 311 spiralnych schodach.

https://www.themonument.org.uk/

Poszłam dalej…

City słynie z wieżowców. W pewnym momencie minęłam 20 Fenchurch Street – komercyjny wieżowiec, który nazwę przejął od adresu na Fenchurch Street. Został on również nazwany „The Walkie-Talkie” ze względu na swój charakterystyczny kształt. Jego budowę ukończono w 2014 roku. Ma 38 pięter i 160 metrów wysokości. Początkowo miał mieć prawie 200 metrów wysokości, ale zmieniono plany ponieważ obawiano się, że ta wysokość niekorzystnie wpłynie na widok pobliskich zabytków. Posiada taras widokowy, bar i restauracje. W 2015 roku otrzymał nagrodę Carbuncle Cup za najgorszy nowy budynek w Wielkiej Brytanii – ja również uważam, że jest najmniej ciekawym budynkiem w City.

Następnie w oddali zobaczyłam The Shard posiadający 72 kondygnacje i ponad 309 metrów wysokości. Jego budowę ukończono w 2012 roku.

Idąc można zobaczyć ciekawe w stylu połączenia budynków.

Potem minęłam budujący się The Scalpel – nazwa nadana ze względu na kanciasty charakter tego budynku. Ma mieć 190 metrów i 38 pięter.

Naprzeciwko The Scalpel znajduje się The Lloyd’s building czasem nazywany the Inside-Out Building. Mieści się tutaj instytucja ubezpieczeniowa Lloyd’s of London. Budowę tego budynku ukończono w 1986 roku, posiada 14 pięter i do dziś zachwyca konstrukcją.

Następnym wysokim budynkiem jest 180-metrowy Gherkin (ogórek) przy
St Mary Axe 30 zbudowany w latach 2001-2004. To chyba najbardziej rozpoznawalny budynek City of London, który zdobył wiele nagród. Ma 42 kondygnacje i dzięki podwójnej szklanej elewacji chroni przed zbytnim nagrzaniem wnętrza latem i zapewnia izolację zimą. Jak widać z poniższych zdjęć znajduje się on blisko The Lloyd’s building. Ilekroć tędy przechodzę to zawsze wykonam kilka zdjęć ponieważ jego konstrukcja zawsze mnie zachwyca.

Przed budynkiem znajduje się kościół anglikański – St Andrew Undershaft. Obecny budynek został zbudowany w 1532 roku, ale kościół istnieje od XII wieku.

http://www.30stmaryaxe.com/

Przeszłam obok kościoła – St Helen’s Church. To był kościół parafialny Williama Szekspira, kiedy żył w okolicy w latach 90. XVI wieku.

W głębi zobaczyłam Tower 42 (dawniej NatWest Tower) przy Old Broad Street 25, który ma 183 mety i został wzniesiony w latach 1971-1979. Posiada 47 kondygnacji.

Poniżej panorama City of London.

Zobaczyłam również samochód promujący Royal Ascot (20-24.06.2017). Ascot to wieś położona około 45 km na zachód od centrum Londynu. Miejsce to jest znane z wyścigów konnych, a ich historia sięga 1711 roku. Impreza stanowi również okazję do pokazania się w najnowszych kreacjach i niesamowitych damskich kapeluszach. Zwłaszcza modele kapeluszy prezentowane przez przebywające tutaj osoby są po tej imprezie szeroko omawiane w prasie.

https://www.ascot.co.uk/

Przeszłam koło Katedry w Southwark (Southwark Cathedral), która znajduje się w dzielnicy Southwark. Mieści się na południowym brzegu rzeki Tamizy, blisko mostu London Bridge.

W pobliżu znajduje się The Mudlark – pub w którym można przysiąść i odpocząć po spacerze.
Mudlark bierze swoją nazwę od XVIII-wiecznej praktyki oczyszczania mulistego brzegu Tamizy z przedmiotów, które zostały wyrzucone przez rzekę (węgla, kawałków starego żelaza i innych rzeczy, które mogły spaść ze statków). Mudlarkami były zazwyczaj dzieci ulicy.

Obok znajduje się rynek Borough Market – najstarszy targ owoców i warzyw w Londynie.

Potem zobaczyłam jeszcze Leadenhall Market – to jeden z najstarszych rynków w Londynie. Pochodzi z XIV wieku i znajduje się w historycznym centrum dzielnicy finansowej City of London. Ozdobna struktura dachu, pomalowana na kolor zielony, bordowy i kremowy oraz brukowane podłogi pochodzą z końca XIX wieku.

Ostatnim punktem tego spaceru był Galeon Golden Hind (Złota Łania), który został zwodowany w 1576 w porcie w Plymouth. Był on okrętem flagowym Francisa Drake’a podczas jego podróży dookoła świata. Spośród pięciu okrętów biorących udział w wyprawie był największy i jako jedyny powrócił cało do Anglii. To co oglądamy obecnie to replika. Mieści się tutaj muzeum.

https://www.goldenhinde.co.uk/

Reklamy