Tagi

, , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Pierwszego dnia na Malcie, gdy późnym popołudniem zwiedzałam stolicę poszłam zobaczyć jeszcze Ogrody Barrakka. Dzielą się one na ogrody dolne
(The Lower Barrakka Gardens) i górne (The Upper Barrakka Gardens). Wejście do nich jest bezpłatne.

Zwiedzanie zaczęłam od Dolnych Ogrodów Barrakka ponieważ znajdowały się one bliżej mego miejsca zamieszkania. Ogród dolny położony jest na szczycie Bastionu św. Krzysztofa (St. Christopher Bastion). Z tego miejsca roztacza się wspaniały widok na Grand Harbour, Falochron i Fort Ricasoli. W pobliżu znajdują się budynki mieszkalne.

Weszłam do ogrodu i zobaczyłam pomnik zbudowany w formie świątyni doryckiej poświęcony sir Aleksandrowi Johnowi Ball. Był on brytyjskim admirałem i Cywilnym Komisarzem Malty, który dowodził brytyjsko-maltańskimi siłami w czasie blokady Valletty w powstaniu przeciwko Francuzom
w latach 1798-1800.

Potem zobaczyłam dzieło Ugo Attardiego Eneasz z 2004 roku.

Na tarasie znajduje się szereg tablic pamiątkowych.

Gdy wyjrzałam z tarasu zobaczyłam poniższy krajobraz, który jest częścią bastionu Castille, leżącego u podnóża Dolnych Ogrodów Barrakka. Znajduje się tam Siege Bell Memorial. Miejsce to zostało specjalnie wybrane ponieważ stanowi najdalszy punkt Valletty w obrębie Wielkiego Portu i jest odosobnione. Twórca pomnika chciał nakłonić odwiedzających do refleksji.

Konstrukcja składa się z dzwonnicy w kształcie klasycystycznej świątyni wspartej na 10 kolumnach o kwadratowej powierzchni. W dzwonnicy znajduje się ogromny dzwon z brązu, który jest największym dzwonem na Malcie. Dzwon został odlany 10 lutego 1992 roku. Kopuła z dzwonem została zbudowana na pamiątkę obrońców Malty w latach 1940 – 1943. Dalej od dzwonnicy znajduje się brązowy katafalk, który symbolizuje pochówek zwłok nieznanego żołnierza na morzu.

Potem wyszłam z tych dolnych ogrodów i poszłam uliczkami do Górnych Ogrodów Barrakka.

Idąc natrafiłam na The Bridge Bar Jazz, który był otwarty w piątki. Niestety tak wypadło, że w piątek nie zdołałam tutaj dotrzeć.

Przechodząc koło bocznych uliczek można zobaczyć ile tutaj jest schodów.

A to już brama wejściowa do Górnych Ogrodów Barrakka.

Ogrody znajdują się na górnej kondygnacji Bastionu św. Piotra i Pawła, który został zbudowany w 1560 roku. Na dolnej kondygnacji bastionu znajduje się Saluting Battery (Bateria Powitalna). W ogrodzie, codziennie o godzinie 12:00 rozlegają się strzały z 32- funtowego działa SBBL. Ja byłam tutaj wieczorem i już wystrzałów nie słyszałam.

Wchodząc do ogrodu zobaczyłam okrągłą fontannę z sadzawką. Obok fontanny stoi rzeźba z brązu, przedstawiająca lorda Geralda Stricklanda – premiera Malty w latach 1924-32.

Można stąd popłynąć do Fortu Rinella.

Akurat na dolnej kondygnacji odbywało się wesele. Jak widać na jednym końcu ustawiono stoły, a na drugim scenę na której grał zespół. Tort ustawiono na osobnym stole na środku.

Z tego miejsca jest też widok na historyczne maltańskie trójmiasto. Tworzą go Vittoriosa (Birgu), Cospicua (Bormla) i Senglea (Isla). Leżą na przeciwległym brzegu Wielkiego Portu. O nich jeszcze opowiem w osobnym poście. Stąd widać umieszczony tam napis Valletta 2018.

W ogrodzie znajduje się kilka pomników i tablic pamiątkowych. Ja pokażę tylko kilka.

Pomnik Les Gavroches przedstawia chłopca w podniszczonym ubraniu, który prowadzi za ręce dwoje małych dzieci.

Obok znajduje się marmurowa płyta upamiętniająca życie i dorobek Alberta Einsteina.

W ogrodzie stoi również popiersie sir Winstona Churchilla.

Tak wygląda taras.

Winda łączy ogrody z fosą Bastionu św. Jakuba (St. James’ Bastion). Poszłam w jej kierunku. Są tutaj też schody, którymi można zarówno zejść jak i wejść darmowo.

Zjechać windą można darmowo, ale wjazd z ulicy do ogrodów jest płatny.

Zjechałam windą na dół.

Tak wygląda winda z dołu.

Atrakcją ukrytą w murach miejskich, a właściwie pod ziemią jest Lascaris War Rooms. To podziemny kompleks tuneli i pomieszczeń w Valletcie, gdzie mieściła się wojenna kwatera główna, z której kierowano obroną wyspy podczas II wojny światowej. Pomieszczenia używane były później przez NATO, a dziś są dostępne dla zwiedzających. Niestety otwarte są tylko od 10:00 do 17:00 i już wieczorem kiedy tam byłam nie zdołałam ich zobaczyć.

Przeszłam ulicę i znalazłam się na nabrzeżu.

Stąd można kupić przejażdżkę łodzią do maltańskiego trójmiasta –
30 minut za 8 EUR.

Obok jest Victoria Gate – to jedna z bram miejskich Valletty, którą zbudowali Brytyjczycy w 1885 roku. Została nazwana na cześć królowej Wiktorii. To jedyna zachowana brama w obrębie fortyfikacji Valletty, pozostałe ufortyfikowane bramy zostały zburzone w XIX i XX w. Brama ta stanowi główne wejście do centrum miasta z terenu Wielkiego Portu.

Potem poszłam do centrum na coś do jedzenia. Postanowiłam zjeść w Pastaus Fresh Pasta Bar (Old Theatre Street 123; czynny od 12:00 do 23:00). Makaron z krewetkami i makaron z łososiem były pyszne – polecam to miejsce jeżeli chodzi o jedzenie. Makaronów jest sporo do wyboru.

Reklamy